• Ey Sevgili Yar Sen Benim Namus Ve Arımsın

    Ey Sevgili Yar Sen Benim Namus Ve Arımsın
    İbrahim Halil DEMİR

    Ey Sevgili Yar Sen Benim Namus Ve Arımsın

     

    Ey sevgili yar!

    Sen, benim namus ve arımsın.

    Sen, yüce dağların doruğundaki karımsın.

    Sen, ben yaşadıkça benim en gerçek yarımsın,

    Ve sen, bir anlık yokluğunda ahu zarımısın.

     

    Ey sevgili yar!

    Sen, didelerimden süzülen gözyaşlarımsın.

    Sen, en deruni sırlarımı paylaştığım can dostlarımsın.

    Sen, asla ve asla unutamadığım mutlu anlarımsın.

    Ve sen, kalan ömür miadımın en güzel yarınlarısın.

     

    Ey sevgili!

    Sen, hayatımın sönmeyen en güçlü ışığısın.

    Sen, sevda sürmeli ferli gözlerimin aşk kaynağısın.

    Sen, pazılı güçlü bileklerimin er meydanında bükülmeyişisin

    Ve sen, beni sana getiren yolların dümdüz olanısın.

     

    Ey sevgili yar!

    Sen, ay ile güneşim, gece ile gündüzümsün.

    Sen, ruzi mahşerde başı dik, alnı açık, ak yüzümsün.

    Sen, dervişlerin meclisinde, mertlik ve yiğitlik sözümsün.

    Ve sen, senden başkasına bakmayan iki gözümsün.

     

    Ey sevgili yar!

    Sen, uzun kış gecelerinde şipşirin uykularımsın.

    Sen, mevsimlerin en güzeli olan baharlarımsın.

    Sen, aşkın ulu dağlarında attığım sevda naralarımsın.

    Ve sen, hararetimi gideren gönül pınarlarımsın.

     

    Ey Sevgili yar!

    Sen, kırlangıçların yaptığı en muhkem yuvalarısın.

    Sen, ihlas abidesi veli zatların, en güzel dua ve niyazlarısın.

    Sen, zifiri karanlıkları aydınlatan en hayırlı ziyalarısın.

    Ve sen, paslanmış gönül kapılarını çok kolay açan miftahlarısın.

     

    Ey sevgili Yar!

    Sen, barış ve kardeşlik fidanlarımın can sularısın.

    Sen, seveni sevdiğine ulaştıran, rahvan atların, zebercet işlemeli yularısın.

    Sen, gençlik yıllarımın en delikanlı çağlarısın.

    Ve sen, sana olan sevgi ve muhabbetimden dolayı saçlarımın aklarısın.

     

    Ey sevgili Yar!

    Sen, insanların, mizanın önünde, korkudan tir tir titrediği, en heyecanlı anlarısın.

    Sen, bir veli zatın sırat köprüsünü yıldırım hızıyla geçtiğindeki neşe ve sürurlarısın.

    Sen, gölgesinde yüzlerce insanın serinlediği asırlık çınar ağaçlarısın.

    Ve sen, namus ve şeref simgesi hanım efendilerin ar ve hayâlarısın.

     

    Ey sevgili Yar!

    Sen, sevenin sevdiğiyle içmeye doyamadığı tam kıvamında demlenmiş tavşankanı ikindi çaylarısın.

    Sen, güneşin altında karın tokluğuna çalışan bir amelenin en helal alın terisin.

    Sen, sayıca çok az askerlerin, sayıca çok fazla askerlerle yapılan aşkın zaferisin.

    Ve sen, aslanlarla üç beş nöbetini tutan, gözü çok kara, ve de vurduğunu deviren neferisin.

     

    Ey sevgili Yar!

    Sen, kimsesiz dul ve yetimlerin, fakir fukaranın, garip gurabının, özlem duyduğu sevinçlerisin

    Sen, sevda maratonunda soluk soluğa kalmışların, herkesin gıpta ettiği en birincilerisin.

    Sen, doksan dokuz esması olan yerin göğün sahibinin, narlardan azat müjdelerisin.

    Ve sen, belleri bükülmüş yaşlıların, kundakta ağlayan, günahsız gedaların ağlayışlarısın.

    20-26/Ağustos/2019

    Yazarın Diğer Köşe Yazıları
    • Haber Ara

    • Gazete Manşetleri

  • Son Eklenen