• ZALİM OĞLU ZALİMLER...

    ZALİM OĞLU ZALİMLER...
    İbrahim Halil DEMİR

    ZALİM OĞLU ZALİMLER...

     

    Umutlarıma bile paslı kelepçeler vurdular

    Dümdüz aydınlık yollar varken, çıkmazlara soktular.

    Hak hukuk konuşulduğunda hep güçlüden yana oldular.

    Tam menzil murad alacakken goncalarımı yoldular

    Zalim oğlu zalimler.

     

    Yüzde dost kalp de düşman oldular

    Mukaddesat ile beni ve ben gibileri mahirce kandırdılar.

    Beni dinimden de diyanetimden de soğuttular.

    Yağmur yağdırmayan kap kara bulut oldular.

    Zalim oğlu zalimler.

     

    Helal alın terime hiç mi hiç saygı duymadılar.

    Dobra dobralığımı her daim kötüye kullandılar.

    Meclislerde doğruları savunduğum için vicdansızca üzerime çullandılar

    Asil ve yufka gönlümün buz gibi berrak sularını bulandırdılar

    Zalim oğlu zalimler.

     

    Muhabbet fedailiği yerine husumet fedailiği yaptılar.

    Yerin sahibi şanı yüce Allah’a değil de fani makamlara taptılar

    İnsanı cennetlik eden rahmani yollar varken şeytani yollara saptılar.

    Önemli sıfatları hak etmeden allem kullemlerle kendilerine kaptılar.

    Zalim oğlu zalimler.

     

    Birbirinden güzel nimetleri buldukça, kuduz köpekler misali kudurdular.

    Acımasızca her daim kahpece arkamdan vurdular.

    Beni benden değil hasımlarımdan sordular.

    Envaı türlü film ve fırıldaklarla beni çok mu çok yordular

    Zalim oğlu zalimler.

     

    Kemlik bilmeyen sevdalı yüreğimi yüzlerce kez yaraladılar.

    Beni hiç hak etmediğim halde orda burada ha bire karaladılar.

    Taşıyamadığım çok ağır barları cılız omzumda taşıttılar.

    Meclislerde konuştuklarını içtimai hayatta yaşamadılar.

    Zalim oğlu zalimler.

     

    Sahip oldukları nimetlerin şükrünü gerektiği gibi eda etmediler.

    Birbirlerine rıza-i Lillah için gidip gelmediler.

    Dostum dediklerinin sıkıntı ve kederlerini paylaşmadılar.

    Sevdalanmayı bile mert ve yiğitçe beceremediler.

    Zalim oğlu zalimler.

     

    Kimsesiz dul ve yetimlere yardım ellerini uzatmadılar

    Dostları için şirin uykularından feragat etmediler.

    Fikri güzel gönlü güzel insanları ariflerin meclisinde savunmadılar.

    Ne pahasına olursa olsun gaflet uykusundan uyanmadılar.

    Zalim oğlu zalimler.

     

    Viyana kapılarına kadar at sırtında abdestli giden atalarımın kemiklerini sızlattılar.

    Rengini şehitlerimizin kanından alan bu ay yıldızlı bayrağımızı kadri kıymetini bilmediler

    Düşenin elinden tutmaları gerekirken bir tekme de onlar attılar

    Boz bulanık sularda canhıraşa ne kulaç attırdılar

    Zalim oğlu zalimler….

    Zalim oğlu zalimler için yaşasın binlerce kez cehennem.

    07/ Kasım/ 2016

    Yazarın Diğer Köşe Yazıları
    • Haber Ara

    • Gazete Manşetleri

  • Son Eklenen