• KENDİMİ BİLDİM BİLELİ 2

    KENDİMİ BİLDİM BİLELİ 2
    İbrahim Halil DEMİR

    KENDİMİ BİLDİM BİLELİ 2     Kendimi bildim bileli, satmadım benliğimi,  Sadece yüce yaradan dan diledim her dileğimi.  Bu can bu tende kaldığı müddetçe,  Bozmadım ve de bozmayacağım asla çizgimi.     Kendimi bildim bileli, birdir sözüm ile özüm,  Paha biçilmezdir yar ile geçen gecem ile gündüzüm.  Yar yokluğunda bıkıp usanmadan yolunu bekler,  Yardan başkasını görmeyen Sevda sürmeli gözüm.     Kendimi bildim bileli, birdir her daim içim dışım,  Görmezsem nur cemalini baharlar olur kışım.  Seherlerde aşk ve şevkle yalvarıp yakarırım,  Sevdalılardan başkası yıkayıp defnetmesin naaşım.     Kendimi bildim bileli, söylemedim asla yalan,  Müslüman dediğin başkasının malını etmez talan.  Zalim nefis istese de istemese de içecek ölüm şerbetini,  Yapılan hayır ve hasanelerdir sadece geride kalan.     Kendimi bildim bileli, sevdim dostlarımı ölesiye,  Hararetleri dinsin diye buz gibi suyu doldurdum testiye.  Dostları onure etmek sünneti Resul olduğu için,  Muhabbetle kucakladım dostlarımı gönülleri hoş olsun diye.     Kendimi bildim bileli, vurmadım dostlarımı arkadan,  İçtinap ettim her daim her türlü riyakarlıklardan.  Nalladım gönül atımı düştüm yollara yaz kış demeden,  Faydalanmak için rahmani yollardaki hayırlı ziyalardan.     Kendimi bildim bileli, gördüm herkesi kendimden üstün,  Hiç kimse mağdur olmaz senden,helal ise emdiğin sütün.  Kime canı gönülden merhaba demişsem,  Ne pahasına olursa olsun oldum herkesle daima bir bütün.     Kendimi bildim bileli, dostlarımın dertlerine oldum ortak,  Herkes bilsin ki yaradan istemezse düşmez dalından yaprak.  Nefsin hoşuna gitse de gitmese de,  Er veya geç bekliyor nazik bedenimizi çıyanlı, yılanlı toprak.     Kendimi bildim bileli,dost bildiklerimi ettim başıma taç,  İştiyakla olmaya çalıştım dostlarımın hastalıklarına ilaç.  Aklı selim düşünen herkes canı gönülden dua etmeli,  Yerin göğün sahibi kimseyi kimseye etmesin muhtaç.     Kendimi bildim bileli,hayatımda hiç ihmal etmedim tefekkürü,  Düşürmedim ve de yaşadıkça düşürmeyeceğim dilimden şükürü.  Zalim kör şeytan senle uğraşsa da yaradana giden yollarda,  Vakarlı aslan misali devam et yoluna başın dik ve onurlu yürü.     Kendimi bildim bileli,dost edindim yaradanı,  Rahmani yollarda koşuşturdum nefsin küheylanını.  Yüce yaradanın “Kehhar “esmasına havale ettim,  Fikri güzel, gönlü güzellere çelme takanları.     Kendimi bildim bileli,yüreğimde ağırladım insanları,  Her daim paylaştım onlarla sevinç ve tasaları.  Namusumun dışında her şeyimi paylaştıklarımı tanıdım,  Bir artist gibi rol yapan dost bildiğim canavarları.     Kendimi bildim bileli, vefalılığı şiar edindim,  Dost bildiklerimin sıkıntıları için çok çalışıp didindim.  Onlara en lezzetli taamları takdim ederken,  Ben ise geride kalan artıklarla sevinerek yetindim.     Kendimi bildim bileli,dostlarımı gönlümde ağırladım,  Onlar için çırpınıp durdum bir an bile yorulmadım.  Sevda yolunda menzil murad almak için,  Güzel görüp güzel düşünenlerle yürüdüm adım adım.  30-31/Ocak/2013

    Yazarın Diğer Köşe Yazıları
    • Haber Ara

    • Gazete Manşetleri

  • Son Eklenen