• UNUTAMADIKLARIMIZ!..

    UNUTAMADIKLARIMIZ!..
    Mevlüt MERGEN

    SÖZÜN ÖZÜ

    İnsana vefa gerek unutulmasın sevilen,

    Cesedini toprağa, özü kalbe gömülen.

    Güzel isim bırakan hayırla yad edilir,

    Hayatı örnek olur izi üzre gidilir!..

    MM

     

    UNUTAMADIKLARIMIZ!..

     

    Üççeyrek asrı aştı “dünya toprağı üzerinde kalışımız” bu süre zarfında çok insanla tanıştık, kimine arkadaş dedik, kimini de dost bildik, gün geldi çevremizin boşalmaya başladığını gördük, deyim yerinde ise “yükünü” alan gitti, gidenlerin arkasından öylece bakakaldık, nefsimiz bizi aldattı: “giden gitti sen kendine bak” diyerek oysa gidişler hiç durmadı, gelişler durmadığı gibi.

    Okurlarım çok iyi bilirler, her sene takvimler 5 Ekim’i gösterdiğinde aslında unutmadığım, unutamadığım bir ismi onlara hatırlatır ve “Celal Sevimli” derim, 1988 yılının 5 Ekim’inde hayata gözlerini yumdu Celal Sevimli hocamız, Hafız-ı Kur’an, Mevlidhan ve kişiliğiyle “örnek” bir insandı, o yüzden unutmadık unutamadık, nur içinde yatsın, mekanı cennet olsun diye dualarda bulunduk.

    Merhum hocamızla tam on yıl süren bir dostluğumuz var, geç tanıyıp erken kaybettiğimiz isimdir Celal Sevimli, hayatının 30 yılını yüce kitabımızı okumaya ve okutmaya adamış, soyadı gibi gerçekten sevimli, cana yakın, hoş sohbet, dost kıymeti bilen bir yapısı vardı, görme engelli olması talebe yetiştirmesine engel olmamıştır.

    Hacı Arif Yenice Kuran Kursu ve Lalabey camisinde talebe okutmuş. Ulu Camide Ramazan günlerinde “mukabele” okumuştur, kendisi gibi görme engelli olan Hafız Tarık Çıkıntaş ile birlikte Cuma günleri Ulu Camide okudukları salavat-ı şerife’lerle Diyarbekir’lilerin gönlüne taht kurmuşlardır, rahmetle anıyoruz…

    ***

    Ekim ayında aramızdan ayrılan isimlerdendir merhum “Hacı Kadri Mermutlu” 31 Aralık 1988 günü çok soğuk bir gün olmasına rağmen binlerce insan bu güzel insanı ebedi hayatına yolcu etmeye gelmişti, engin bir İslami şuuru olan Hacı Kadri Mermutlu hoş sohbet, cömert, insana saygılı bir yapıya sahipti, böyle olduğu içindir ki onu bu özellikleriyle anıyor ve Allah’tan rahmet diliyoruz..

    ***

    Yine 1988, 25 Ekim günü, yakın akrabam, teyzemin oğlu “Remzi Taylan” Fatih paşa mahallesi Bıyıklı Mehmet Paşa küçesindeki mütevazi dükkanında “gaz ocağı” tamirciliği yaparak kimseye yük olmadan ekmeğini kazanmış, gayretli bir sanatkardı, rahmetle yad ediyor, mekanı cennet olsun diyoruz.

    ***

    Ve yine 25 Ekim günü sene 2016…Ağabeyim Veysi Mergen 27 Ekim 1957 tarihinde Diyarbekir’den Ankara’ya memuriyeti gereği gitmiş, deyim yerinde oarda “kök” salarak yarım asırdan fazla bir ömür yaşadığı Ankara’da ruhunu sahibine, Hazret-i Allah’a teslim etmiştir, merhum ağabeyimi de rahmetle anıyor mekanı cennet olsun diye duada bulunuyorum..

    ***

    Ekim ayı bizim için “hüzün ayı” olmuştur, bu hüzün sevdiklerimizin aramızdan ayrılmaları ve ebedi hayata göç etmeleri sebebiyledir, neylersiniz ki “her evden gelin çıkmıyor” ama her evden cenaze çıkıyor, mademki geldik o halde gitmeliyiz, tıpkı önce gidenler gibi, Allah bizlere de “hüsn-ü hatimeler” nasip etsin..

    Selam ve dua ile.

    Yazarın Diğer Köşe Yazıları
    • Haber Ara

    • Gazete Manşetleri

  • Son Eklenen