• ÇOCUK SEVGİSİ!.

    ÇOCUK SEVGİSİ!.
    Mevlüt MERGEN

    SÖZÜN ÖZÜ

    Yarının büyüğüdür bugün küçük gördüğün,

    Ağlatma sakın onu, yüzünde nur gördüğün.

    Allah’ın emaneti bilesin ki çocuktur,

    Nesiller boyu hayat onunla yolculuktur!..

    MM

     

    ÇOCUK SEVGİSİ!.

     

    Toplum olarak “duyarlı” olduğumuz o kadar çok şey var ki, çocuk sevgisi de bunlardan birisidir, bir sevgi dini olan İslamiyet mensuplarına başta “Allah ve peygamber sevgisi” olmak üzere çok geniş bir sevgi çemberi içinde olmayı öneriyor ana-baba sevgisini, eş ve evlat sevgisini, aynı çemberin içinde birbirimizi sevmeyi de şart koşuyor, birbirimizi sevmezsek imanda tekamül edemeyeceğimizi söylüyor.

    Sözün başında söylediğimiz “duyarlı” olduğumuz çok şeylerin içindedir “hayvan” sevgimiz, bu sevgi sebebiyledir ki birçok evde “caiz mi, değil mi” araştırılmadan kedi, köpek ve daha başka hayvanlar besleniyor, konumuz hayvan sevgisi olmamakla beraber yine de dile getirmiş olduk, en çok “duyarlı” olduğumuzdur “çocuk sevgisi” çocuk, önce anne babasına, daha sonra bütün topluma Allah’ın emanetidir, çocuksuz bir dünya düşünülemez.

    “Devr-i cehalet” İslam’dan önceki devrin adıdır, bu devirde özellikle kız çocuklarının doğumu “utanç” vesilesi olduğu için diri diri toprağa gömülürlerdi, bazen çocuklar geçim sıkıntısı bahane edilerek öldürülürlerdi, bu cinayet, bu çirkinlik, bu ayıp İslam dini ile son buldu, çünkü bir sevgi dini olan İslam çocuk sevgisini ön plana çıkardı, çocuğa büyük haklar tanıdı, hem dünya hayatını ve hem de ebedi hayatını ön gören eğitimini, terbiyesini şart koştu ebeveynine, çocuk için “güzel isim” en çok istenen oldu, çünkü çocuk geleceğin büyüğü olacaktır, ona daha küçük yaşta büyük gözü ile bakılmalıdır ki o büyüdüğünde

    aldığı eğitim ve terbiye ile “kişiliğini” sergileyebilsin, yani çocuk kazanılsın, kaybedilmesin, diri diri toprağa gömülmek nasıl kaybedilmekse, onu yüce yaratıcının istediği gibi yetiştirmemekte bir kaybediştir.

    Günümüzde en iyi okullar aranıyor çocuk okuma yaşına geldiğinde ne güzel, en güzel giysiler giydiriliyor çocuklara ne güzel, özel servisler, özel gıdalar hepsi ama hepsi gerçekten çok güzel, çünkü çocuk hayata hazırlanıyor, büyüdükçe hayatını kazandırma isteği de büyüyor, özel dershaneler, özel üniversiteler için, maddi imkanı olmayan ailelerde bile sıkıntılara katlanılıyor ne güzel, ancak çocuk bu dünya hayatından sonraki hayat için hazırlansın isteniyor mu?

    Yoksa çocuktur, gençtir denilerek “hayatını yaşasın” mı deniliyor, o hayatı yaşarken ailenin ve toplumun elinden kayıp gitmemesi için neler yapılıyor, alkolün, uyuşturucunun bütün her yanı sardığı bu dünyada çocuk nasıl korunuyor, yoksa o “özgürdür, kendi yolunu kendi seçsin” mi deniliyor ve yolu yanlış olarak seçen çocuğun o halde öte aleme geçmesiyle devr-i cehalette diri diri toprağa gömülmenin aksine günah yüklenerek mi toprağa gömülsün isteniyor?

    Çocuk sevgisi çok önemlidir, çocuğa ne kadar duyarlı olsak yine de azdır, çünkü o bizim canımız, ciğerimiz, her şeyimizdir, onunla devam edecek neslimiz, dünya çocukla güzeldir, hayat çocukla anlamlıdır, yüzümüz çocukla gülüyor, bu gülüşümüz ebedi hayatta da sürmeli değil midir?

    Selam ve dua ile.

     

    Yazarın Diğer Köşe Yazıları
    • Haber Ara

    • Gazete Manşetleri

  • Son Eklenen