• Yar İle Oturup Yedim...

    Yar İle Oturup Yedim...
    İbrahim Halil DEMİR

    Yar İle Oturup Yedim...

     

    Yar ile oturup yedim elma,

    Beni yad ellere salma.

    Özleminle dolmuşsam,

    Ne olur geç kalma.

     

    Yar ile oturup yedim çilek,

    Allahtan diledim dilek.

    Sevenlerde olur her daim,

    Yenilmez güçlü bilek.

     

    Yar ile oturup yedim Kiraz,

    Yar firakı getirir maraz.

    Yorgunluğum bir anda geçer,

    Temaşa edersem yari biraz.

     

    Yar ile oturup yedim üzüm,

    O yar benim iki gözüm.

    Söz verirsem o yare,

    Muhakkak tutarım sözüm.

     

    Yar ile oturup yedim kavun,

    Yar isen meclislerde beni savun.

    Özlediğinde yoksam yanında,

    Resimlerimle avun.

     

    Yar ile oturup yedim portakal,

    Her visalde yanımda kal.

    Seven sevdiğini alamazsa,

    Aslanın yatağına oturur çakal.

     

    Yar ile oturup yedim limon,

    Sevmeyen gönüller olur don.

    Sevda bülbülü olmuşsan,

    Bir an önce dalıma kon.

     

    Yar ile oturup yedim karpuz,

    Sevdalılar olur yavuz.

    Sevda yolunda yolcu isen,

    Seven gönül istemez kılavuz.

     

    Yar ile oturup yedim erik,

    Kafeste bir hoş öter keklik.

    Seherlerde yalvar yakar,

    Allah vermesin yare kemlik.

     

    Yar ile oturup yedim kivi,

    Sevenlerin arası olur kavi.

    Mevcut renklerin içinde,

    En sevdiğim renk mavi.

     

    Yar ile oturup yedim muz,

    Yar yokluğunda gönül olur buz.

    Taamların olmaz lezzeti,

    İçine bırakılmazsa tuz.

     

    Yar ile oturup yedim şeftali,

    Sevilen etmeli seveni ali.

    Sevenin umudunu bitirir,

    Sevgilinin bir üzgün hali.

     

    Yar ile oturup yedim ananas,

    Her sevene gerekir nas.

    Sevilen küsüp gitmişse,

    Seven tutar her daim yas.

     

    Yar ile oturup yedim nar,

    Aşk harareti ister kar.

    Gerçek sevdalıları,

    Yandırmaz hiçbir nar.

     

    Yar ile oturup yedim ayva,

    Seven gönül olur kızgın tava.

    Seven de sevilen de ister,

    Kuşlar misali yapsınlar yuva.

     

    Yar ile oturup yedim koruk,

    Sevilene olmaz buyruk.

    Dolaşırken sevda ormanlarında,

    Gördüm onlarca tomruk.

     

    Yar ile oturup yedim vişne,

    Küheylan misali kişne.

    Cemaline meftun olduğum yar,

    Küsüp gitti hiçi hiçine.

     

    Yar ile oturup yedim dut,

    Yar isen gel elimden tut.

    Sevilen celallendiğinde,

    Ne söylemilşse hepsini unut.

     

    Yar ile oturup yedim armut,

    Nazlı yar verir habire komut.

    Kucaklamazsa içten yar seni,

    Kalmaz yaşamaya dair umut.

     

    Yar ile oturup yedim badem,

    Her daima yare yakinem.

    Aşk ve şevkle çıktım yar yoluna,

    Bozuldu aniden makinem.

     

    Yar ile oturup yedim cennet hurması,

    Sevdiğim yar insanların en hası.

    Susadım yanıyor sevdalı bağrım,

    Getirin içeyim buz gibi su dolu tası.

     

    Yar ile oturup yedim incir,

    Sevdası taktı boynuma zencir.

    Görmezsem bir an yari,

    Bedenimin sol yanı sancır.

     

    Yar ile oturup yedim kaysı,

    Merttir sevdiğimin dayısı.

    Çok kalbalıktı sevda meclisi,

    Belli değildi sevenlerin sayısı.

     

    Yar ile oturup yedim mandalina,

    Bülbül konmuş aşkın dalına.

    İkindi kahvesini içer içmez,

    Mahirce baktım kahve falına.

    19/Ocak/2014

    Yazarın Diğer Köşe Yazıları
    • Haber Ara

    • Gazete Manşetleri

  • Son Eklenen