• MUTLULUK NEDİR ANNE

    MUTLULUK NEDİR ANNE
    İbrahim Halil DEMİR

    MUTLULUK NEDİR ANNE

     

    Mutluluk nedir anne?

     

    Bal dökülen dillerin bana mutluluğu anlatsın!

     

    Anlatsın ki kalan ömür miadım mutlulukla tanışsın!

     

    Benim dünyamdan mutluluklar şatır bir güvercin olup uçmuş çok uzaklara.

     

    Erzak çantasını kaybetmiş seyyah misali olmuşum çarnaçar.

     

    Sevinmenin ne demek olduğunu unutalı yıllar olmuş,

     

    Muhammedim güllerim goncalarını açmıyor artık.

     

    Gül sevdalısı bülbüller bir hoş şakımıyor

     

    Gönül pınarlarım yazın temmuzunda buz gibi berrak akmıyor

     

    Ölesiye meftun olduğum o yar da beni eskisi gibi sevmiyor

     

    Yuvamın sıcaklığı bitmiş, yatağım buz gibi

     

    En leziz yemeklerimin tadı tuzu kaçmış,

     

    Özgürlük simgesi bembeyaz güvercinlerim kuluçkaya yatmıyor

     

    Sevdalı gönlümün harareti geçmiyor anne

     

    Mutluluk nedir anne?

     

    Bir yerlerde satılıyor mu gidip alayım?

     

    Mutlu insan nasıldır anne?

     

    Anlat bana anne ne olur dilim damağım kurumuş!

     

    Mutsuz insanın suratındaki çizgiler daha mı bir derin olur?

     

    Hayata küsmüşlüğü ondan mıdır?

     

    Kavurucu sıcaklarda meltemler bana doğru esmez mi?

     

    Bu üç günlük fani dünyada gülmek benim de hakkım değil mi?

     

    Canlı mahlûkatın en şereflisi olan insan, niye bu kadar zalim olmuş?

     

    Kimse muhabbet fedailiği yapmıyor.

     

    Aşk ve sevdaların da içi boşalmış.

     

    Kutsal değerler bile ayaklar altında,

     

    Husumet, kin ve adavet ateşi ha bire körükleniyor.

     

    Kardeşlik ve insanlık kılıçları paslanmış bilenmiyor.

     

    Evlat babasına yabancı.baba ise evladına.

     

    Yalnız yaşamak moda olmuş sanki.

     

    Kimse kimseye gülden ağır bir kelime söyleyemiyor.

     

    Çekirdeğin kabuğunu doldurmayan sebeplerden dolayı,

     

    En manidar küskünlükler en uzun firaklar yaşanıyor.

     

    Sevgi fidanları ekilmiyor. ekilse bile can suları verilmiyor.

     

    Asil ve yufka gönüller de özünden uzaklaşmış.

     

    Neşe ve üzüntüler artık paylaşılmıyor.

     

    Gönül pınarları boşu boşuna bulandırılıyor anne.

     

    Mutlu insan nasıldır anne?

     

    Yavaş yavaş anlat ve bende can kulağıyla dinleyeyim!

     

    Dinleyeyim ki, manevi yorgunluklarım belki muhacir olur.

     

    Tarifsiz yorgunluklarım var.

     

    Ayakta durmakta zorlanıyorum.

     

    Varlıklar içinde yoklukları yaşıyorum.

     

    Tam kıvamında pişmiş en lezzetli aşlarım, yavan geliyor bana sanki

     

    İnce eleyim sık dokuduğum halde,

     

    En son kelimeyi en başta söylemediğim halde,

     

    İnsanları aşk ve şevkle canı gönülden muhabbetle kucakladığım halde,

     

    Dostlarımın üzüntü ve neşesini paylaştığım halde,

     

    İki yakam bir araya gelmiyor anne.

     

    Mutlu olmak için ne yapmak lazım?

     

    Çok zengin olmak mı lazım?

     

    Vurduğunu deviren bir babayiğit olmak mı lazım?

     

    Gönüllere girmek yerine gönülleri yıkmak mı lazım?

     

    Karanlık çıkmazlardayım anne.

     

    Şaşırmış kalmışım.

     

    Anne ne olur Allah peygamber aşkına bana bir şeyler söyle!

     

    Karanlıklarım aydınlansın gönlüm bir hoş olsun

     

    Aaaah anneeeee aaaaah!

     

    10/Ekim /2017

    Yazarın Diğer Köşe Yazıları
    • Haber Ara

    • Gazete Manşetleri

  • Son Eklenen