• MEVSİMLER VE İNSANLAR

    MEVSİMLER VE İNSANLAR
    İbrahim Halil DEMİR

    MEVSİMLER VE İNSANLAR

     

    Mevsimlerden yaz

    Aylardan ağustos

    Hava sıcak mı sıcak

    Boncuk boncuk terliyor insan

    Ama yarin sevda sürmeli gözlerinin bakışları

    Asil ve daha bir başka sıcak

    Envai türlü dostlar var etrafımda ama

    Açmıyorlar gerçek manada kucak

    Benim sevdam öyle bir sevda ki

    Ölüm paklar ancak

    Sevmeyi bilen

    Sevmenin hakkını veren gönüller yorgun argın

    Hatta o kadar da bitkin

    Ama her şeye rağmen dalgalanıyor iyilik sancağı

    Gönül tarlalarımın toprakları bereketli olmasa da

    Sevgi yağmurlarıyla neşvü nema bulacak

    Betim benzim soluk

    Duygularım coşmuş olmuş pınar

    Akıyor aşkın derelerinde oluk oluk

    Şahlanmış özlemlerim

    Bu sevdada artıyor her geçen gün gizemlerim

    Aşkın motif motif işlendiği sevda gergefinde

    Kör düğüm oluyor ilmeklerim

    Elbet bir gün mutlaka kabul olacak benim de dileklerim

     

    Mevsimlerden kış

    Hava soğuk mu soğuk hatta ayaz

    Bu sevdada sen mahir bir katip ol

    Misafir perver gönlüme aşkların envai türlüsünü yaz

    Ama pür dikkat et ki

    Bozulmasın gönül akkordum

    Zira bozulursa

    En maharetli sazlar bile çalınmaz olur

    Aşkı sevdayı işler sevdalı gönül nakış nakış

    Gerçek sevdalılar elleri şişinceye dek çalar alkış

    Alkışlar yetmez

    Gıpta edilir hatta

     

    Mevsimlerden ilkbahar

    Hava ve tabiat güzel mi güzel

    En manidar güzellikler yare özel

    Muhammedi güller “gel kokla beni” diyor

    Her canlıda tatlı bir telaş var

    İnsan fıkır fıkır neşe kaynıyor

    Saraylar,bağlar,bahçeler geliyor insana dar

    Aşk atı sevdayla kırbaçlanmış

    Seyisin gücü yetmiyor

    Heybeler tıka basa visal ve firaklarla dolu

    Binersen bir pişman binmezsen bin pişman

    Muhabbet dağlarına gönül kışlamış

    Sevda yüklü kervanlar yorulmuş

    Aşk barını taşıyanlar sırtını yare yaslamış

    Ama menzil murat alınmıyor

     

    Mevsimlerden sonbahar

    Aylardan kasım

    Ağrılar var bedende zonklar baş

    Tadı lezzeti bozulmuş yenilmez olmuş aş

    Her şey bir başka hale bürünür

    Riyakarlar bile dost görünür

    Ele ele göz göze aşkın patika yollarında yürünür

    Şansı olanın yar bağlar yarasını

    Şansı olmayan ise köşe bucak sürünür

    Mevsimlerin ayların suçu günahı yok

    Mangalda kül bırakmayanlara gözler gönüller tok

    İçi dolu sevdalar muhabbet fedailerini eder şok

    Ama her şeye rağmen sevilir her dört mevsim de

    Sadece sevilmeyen bir şeyler varsa

    İnsanlığını unutmuş

    İnsanlıktan nasiplenmemiş

    Helal süt ile emzirilmemiş

    İnsan görünümlü canavarlardır

    Sonları elimdir

    Ömürlerinin ahiri çok acıklı filimdir

    Bu yazılanlar sevda meclisinde ilimdir

    Öğren gün gelir lazım olur

    Sakla gönlünün en mazbut yerinde

    Şarap nasıl ki kaldıkça yıllanırsa

    Bunlar gönlün cebinde saklandıkça insanı kemale erdirir

    İnsan gibi insanların meclisinde saygınlığı artırır

    Bilen bilsin zararı yok

    Bilmeyen ve merak eden herkes davetlidir

    Davete icabet etmek dinimizin şiarlarındandır

    Önemle duyurulur

    25/Haziran/2009

     

    İbrahim Halil Demi

    Yazarın Diğer Köşe Yazıları
    • Haber Ara

    • Gazete Manşetleri

  • Son Eklenen