• İtiraflarım Var Sana Ey Diyarbekir

    İtiraflarım Var Sana Ey Diyarbekir
    İbrahim Halil DEMİR

     

    Bilemedik halen de bilemiyoruz birbirimizin kadri kıymetini,

    Gerektiği zaman çekmedik manidar tatlı zahmetini.

    Oysa işin kolayına kaçmadan yapsaydık bunları,

    Yüce Allah yağdırırdı üzerimize habire sevgi ve rahmetini.

     

    Sevememiyor sevmiyoruz birbirimizi eskisi gibi aşk ve şevkle,

    Eski günleri fellik fellik arar olduk yaşayamıyoruz artık keyifle.

    Ne oldu bizlere niye muhabbetle kucaklaşmıyoruz artık,,

    Başımıza taç ettiğimiz yabancılar bıyık altından gülüyorlar şimdi bize.

     

    Komşu komşuya bir tabak yemek göndermekten bile olmuş aciz,

    Bu sıkıntılar aklı selim düşünen herkesçe görünüyor çok bariz

    Diyarbekir’li bu kadar vurdum duymaz bu kadar neme lazımcı değildi,

    Tarih kitabları yazmıyordu hiçbir Diyarbekir’liyi bu kadar naçiz.

     

    Diyarbekir ve Diyarbekir’liye Peygamberimiz miraca çıkarken etmişti dua,

    Evliya Çelebi güzelliklerimizi yazarken misafir perverliğimizden etmişti haya

    İnsanlarımız sadece ve sadece birbirlerine Allah rızası için gidip gelirlerdi,

    Şimdi ise hal ve ahvalimiz olmuş yaman, kalmışız insanlık yolunda yaya.

     

    Evliyaların, Nebilerin, Peygamberlerin şehri Diyarbekir bizden şikayetçi,

    Kola, fanta içmekten satamıyor artık şifalı şerbetini meşhur şerbetçi.

    İnce uzun sokaklar seherle süpürülüp temizlenmiyor artık,

    Yüksek binaların balkonlarından atıyorlar aşağıya çöp dolu poşeti .

     

    Diyarbekir’li değil di bu kadar düşüncesiz ve duyarsız,

    Eskiden fakirlik yoksuluk vardı ama yaşıyorduk birbirimize karşı zararsız

    Kabuklarına çekilmiş küstürmüşler gerçek Diyarbekir’lileri,

    Şimdi meydanlarda hayasızca cirit atıyor kendini bilmeyen arsız.

     

    Sağdan soldan gelenler olmuş Diyarbekir’li biz yerliler olmuşuz yabancı,

    Yıllar öncesi girmiş sol yanımıza tarifsiz, şifasız, dayanılmaz sancı.

    Uğruna ölesiye sevdiğimiz medeniyetler beşiği olan Diyarbekir’imizde ,

    Diyarbekir’liyim diyen sahtekarlar bırakmamışlar bizlere yaşama şansı.

     

    Bunları yazarken bile üzülüyorum zira üzülmemek elde değil,

    Hiçbir asil Diyarbekir’liye yakışmıyor böyle yaşamak bu şekil.

    Yalvararak sesleniyorum bunları okuyan ve ben Diyarbekir’liyim diyene,

    Muhammedi gül fidesi ol sevmeyi şiar edinenlerin gönüllerine ekil.

    14/Mart/2014

    Yazarın Diğer Köşe Yazıları
    • Haber Ara

    • Gazete Manşetleri

  • Son Eklenen