• İNSANLARIN İMANI DİNİ OLMUŞ PARA

    İNSANLARIN İMANI DİNİ OLMUŞ PARA
    İbrahim Halil DEMİR

    İNSANLARIN İMANI DİNİ OLMUŞ PARA

     

    Sevdalı yufka gönlümün harareti, her geçen gün artıkça artıyor.

    İnsanlık sandalım durgun sularda bile batıyor,

    Otuz kırk yıllık dost bildiğim arkadaş,

    Menfaati için dostunu utanmadan bir anda satıyor.

     

    Sevdalı yufka gönlüm, olmuş insan görünümlü canavarlardan bizar

    İstesem de istemesem de artıyor gam ve kasvetim azar azar.

    Fikri güzel gönlü güzeller acıyor hal ve ahvalime,

    Daha ömür miadım bitmeden mezarcı mezarım kazar.

     

    Sevdalı yufka gönlüm, olmuş dünya nimetlerinin tamamından bıkkın

    Vefasız bir güzele meftun olan bu gönlüm her daim sıkkın.

    İnsanoğlu zalimlik yapmaya devam ederse,

    Sabrederse mazlum cezasını er veya geç bulacak Hakkın.

     

    Sevdalı yufka gönlüm, olmuş herkese dargın ve küskün

    Mumu yatsıya kadar yalancı ve fa sıkın

    Karanlık kabirde sual melekleri soracak insana bir bir

    Ömür miadın devam ederken nasıl yaşadığın neler yaptığın.

     

    Sevdalı yufka gönlüm, aşkı sevdayı bilmeyenlerce olmuş hurdahaş.

    Bu aşkın sıkıntı ve kederiyle ölüme gidiyorum yavaş yavaş,

    Herkes bana gıpta ediyor özlem duyuyorken,

    Kaçmış ağzımın tadı tuzu kalmamış gönül soframda lezzetli bir aş

     

    Sevdalı yufka gönlüm, olmuş perperişan

    Manevi değerlerini kaybetmiş insanoğlu insan

    Bitmiş kalmamış yufka gönlümde yaşama hazzım

    Beni her daim arkamdan vuran hısımlarım oldu inan.

     

    Sevdalı yufka gönlüm, beni dünyaya küstürenlere ediyor beddua!

    Hal ve ahvalimi duyan herkes acıyor her daim bana!

    Hakkımı asla ve asla helal etmiyorum,

    Her türlü dert ve tasaları çektiriyorlar bu cana.

     

    Sevdalı yufka gönlüm, etmiyor hakkını helal!

    Küstürdüler beni bana bülbül misali şakıyan dilimi ettiler lal!

    İsyanlarımın haddi hesabı yok

    Küfürbaz olmuşum dökülmüyor artık ağzımdan bal!

     

    Sevdalı yufka gönlüm, şerefsizlerin yüzünden olmuş darmadağın

    Yağlı kurşunlar öldürmez beni ama öldürür bir damla ağın.

    Geçit vermez ben gibi hor ve hakir görülen bir zavallıya,

    Kuş uçmaz kervan geçmez başı dumanlı karlı dağın.

     

    Sevdalı yufka gönlüm, kalmış şirin uykulara hasret!

    Dost bildiklerimin kalmamış gönüllerinde sevgi ile muhabbet!

    İnsanların imanı dini olmuş para,

    Fellik fellik arasan bile bulunmuyor sadakat ile uhuvvet.

    Yazarın Diğer Köşe Yazıları
    • Haber Ara

    • Gazete Manşetleri

  • Son Eklenen