• HÜZÜNLÜ BİR TÜRKÜ OLDUN

    HÜZÜNLÜ BİR TÜRKÜ OLDUN
    İbrahim Halil DEMİR

    HÜZÜNLÜ BİR TÜRKÜ OLDUN

     

    Hüzünlü bir türkü oldun düşmedin dilimden

    Hayalin hiç ama hiç gitmedi gözlerimin önünden

    Meğer seviyormuş bu yufka yürek seni çok ezelden

    Sen bana hatırasın uzun ve sıkıntılı gecelerden

     

    Aşık olanlar ile alay ediyordum çok eskiden

    Şaşırdım kaldım ne yapacağımı bilemiyorum öfkemden

    Bir hırçın ses diyor ki bana yüreğimin derinliğinden

    Vazgeç zira sevmemişti seni ve sevmeyecek de canı gönülden

     

    Boynum büküldü gelincik misali ağladım derinden

    Yetim ve ezilmiş biriydim sen de vurdun ta can evimden

    Mis kokular gelmez oldu artık bahçemdeki güllerden

    Uykularım kaçtı korkar oldum meçhul geleceğimden

     

    Sevmek insanı bazen derbeder eder bazen de yaşatırmış yeniden

    Ben hiçbir fayda görmedim bu karşılıksız sevgiden

    Bazen haşin bir bakış oluyorsun yaralıyorsun beni ciğerimden

    Bazen de çekilmez oluyorsun çıkarıp atmak istiyorum düşüncelerimden

     

    Çok narin ve nazenin çiçektin koparmadım dalından

    Kıskanıyordum seni aniden esen bahar rüzgarından

    Korkuyordum sana nazar değer diye kem gözlerden

    Ne kadar da yanılmışım Henüz anladım bana bu yaptıklarından

     

    İhmal etmedim hiçbir zaman seni yaptığım dualardan

    Hep seni diledim seher vaktinde yüce Allah tan

    Tükendi gözyaşım artık çıldıracağım sana olan aşkımdan

    Senin için kovuldum büyük zatların dergahlarından

    22/12/2004

    Yazarın Diğer Köşe Yazıları
    • Haber Ara

    • Gazete Manşetleri

  • Son Eklenen