• Gönül Yolunun Pirleriyle Dost Oldum

    Gönül Yolunun Pirleriyle Dost Oldum
    İbrahim Halil DEMİR

    Gönül Yolunun Pirleriyle Dost Oldum

     

    Açtım gönül defterimi aceleyle seni görür görmez,

    Aşkın kaleminin sevda mürekkebiyle imzalayasın diye.

    Hissettim sevdan sıcaklığını ellerini tutar tutmaz,

    Bu aşk sevda tarlasında filizlenip dal budak versin diye.

     

    Aşk otağımı kurdum, gönül anahtarını bulur bulmaz,

    Sultanlar gibi bir hayat sürüp sefa içinde olasın diye.

    Binlerce umut fidanlarını gönül tarlalarına diker dikmez,

    Arzuladım o an,can sularını sevginle, sevdanla veresin diye.

     

    Aldım elime bir bir sevda kitaplarını sana meftun olur olmaz,

    Okudum sana ve aşkına karşı mahçup olamayayım diye.

    Sana giden gönül yollarına bu başımı koyar koymaz,

    Derdim her türlü zehirli dikenleri,goncalar açılsın diye.

     

    Gönül yolunun pirleriyle dost oldum kokunu alır almaz,

    Oturdum meclislerinde bu sevdadan bahsedilir diye.

    Başladım sabır tesbihini çekmeye uzaklara gider gitmez,

    En kısa zamanda gözlerim yari tekrar görür diye.

    28/04/2006

    Yazarın Diğer Köşe Yazıları
    • Haber Ara

    • Gazete Manşetleri

  • Son Eklenen