• GÖNÜL OTAĞIMIN ŞEREF KONUĞU

    GÖNÜL OTAĞIMIN ŞEREF KONUĞU
    İbrahim Halil DEMİR

    GÖNÜL OTAĞIMIN ŞEREF KONUĞU

     

    Şeref konuğumdur o yar gönül otağımda,

    Muhammedi güller biter sevda bağımda.

    Yar visali için seve seve katlanırım,

    Şekva etmem kavrulsam bile kendi yağımda.

     

    Azizlerin azizidir o yar nazarımda,

    Sevdası gizlidir şeref namus ve arımda.

    Yeter ki mutlu olsun gülsün o nazlı yar,

    Bir kez bile of demem yanarken kendi narımda.

     

    Güllerin şahı Muhammedi güle benzer o yar,

    Aşkı ve sevdası uğruna dolaşırım diyar diyar.

    Seven sevmişse sevdiğini canı gönülden,

    “Ya sabır diye diye” aşkın murcuyla dağları oyar.

     

    Reyhan kokusu gelir o yarin buğday benizli teninden,

    Sevdaların en nadidesi yaşanır nur cemalindeki beninden.

    Sevdalı gönül meftun olmuşsa bir güzele,

    Aşkın kılıncını sevdasıyla bilemek gerek yeniden.

     

    Duydukça o yarin kadife sesini, dolar gönlüme sürur,

    Sevdalıların meclisinde her daim duyarım onunla gurur.

    Kim işin kolayına kaçmadan sevda yoluna baş koymuşsa,

    İster istemez sevdiğiyle duymalı onur üzerine onur.

    09/Mart/2013

    Yazarın Diğer Köşe Yazıları
    • Haber Ara

    • Gazete Manşetleri

  • Son Eklenen