• Ey Diyarbekir Diyarbekir 4

    Ey Diyarbekir Diyarbekir 4
    İbrahim Halil DEMİR

    Ey Diyarbekir Diyarbekir 4

     

    Ey Dyarbekir, Diyarbekir!

    Bir anlık firakında, özüm özüme küser,

    Kem niyetliler, sanki defterim dürer.

    Sana sırılsıklam aşık olan bu gönlümün,

    Gam ve kasaveti visaline dek sürer.

     

    Ey Diyarbekir, Diyarbekir!

    Bir anlık firakında, azalır gözlerimin feri,

    Kazanamam, fani dünyada hiçbir zaferi.

    Gelenim gidenim kesilse bile,

    Sana meftun olmaktan, kalmam geri.

     

    Ey Diyarbekir, Diyarbekir!

    Bir anlık firakında, kaçar taamlarımın tadı tuzu,

    Dayanılmaz, olur, sevdiklerimin cilve ve nazı.

    Özleminle yanar kavrulurum,

    Ne yaparsam yapayım, akort tutmaz gönlümün sazı.

     

    Ey Diyarbekir, Diyarbekir!

    Bir anlık firakında, didelerimden yaş gelir her an.

    Her günüm azap olur, durur sanki zaman.

    Her kağıt kalemi aldığımda, hünerli ellerime,

    Yazamam hiçbir cümle, hal ve ahvalim olur pür yaman.

     

    Ey Diyarbekir, Diyarbekir!

    Bir anlık firakında, kömür misali saçlarıma, aklar düşer,

    Pazılı güçlü bileklerimi bir çocuk bile yener.

    Nadasa bırakılmış, gönlümün bereketli topraklarına,

    Gül sevdalısı bülbüller varken, uğursuz baykuşlar tüner.

     

    Ey Diyarbekir, Diyarbekir!

    Bir anlık firakında, şakıyan dilim, kekeme olur.

    Gönül vazoma, Muhammedi gül yerine, çalı çırpı konulur.

    Sana olan özlemim, ,bir an önce son bulsun diye,

    Şahlanmış rahvan misali, dörtnala gelir seni bulur.

     

    Ey Diyarbekir, Diyarbekir!

    Bir anlık firakında, güneşin altındaki buz gibi eririm.

    Senden ayrı kalmamak için, varım yoğum her şeyim veririm.

    İşin kolayına kaçmadan, seni sevenleri de,

    Bende, aşk ve şevkle, canı gönülden, sevebildiğim kadar severim.

     

    Ey Diyarbekir, Diyarbekir!

    Bir anlık firakında, artıkça artar sana sevdalı yüreğimin harareti,

    Çekilirim kabuğuma, kaybederim bendeki cesareti.

    Firaklarım, en kısa zamanda visale dönüşmezse,

    Bu can bu tende durdukça, yaşarım en manidar esareti.

     

    Ey Diyarbekir, Diyarbekir!

    Bir anlık firakında, biter gönlümdeki sevinç ve sürurum,

    Sana namus şeref sözü veriyorum, yaşadıkça sensin benim gururum.

    Ölümlü dünyadır bu fani dünya, bende bir gün muhakkak öleceğim,

    Ama fikri güzel gönlü güzellere, sen olacaksın her daim güzel umudum.

    24/Temmuz/2018

     

    Bu şiirimi, benim gibi Diyarbakır sevdalısı, sevgili saygı değer, çok kıymetli, Aziz Esen ağabeyime, armağan ediyor ve en deruni saygı ve hürmetlerimi arz ediyor ellerinden her daim öpüyorum.

    Yazarın Diğer Köşe Yazıları
    • Haber Ara

    • Gazete Manşetleri

  • Son Eklenen