• Ey Diyarbekir Diyarbekir 6

    Ey Diyarbekir Diyarbekir 6
    İbrahim Halil DEMİR

    Ey Diyarbekir Diyarbekir  6

     

     

    Ey Diyarbekir, Diyarbekir!

    Özene bezene yazdığım şiirleri, saklıyorum gönül kasamda,

    Zebercetten, yakuttan, otağın kurmuşsun, havsalamda.

    Anlatılmayacak kadar güzel hoş ve tatlısın,

    Bir anlık firakında, visalin için ağlarım gizli gizli yatağımda.

     

    Ey Diyarbekir, Diyarbekir!

    Sen, sana sevdalı gönlümün, yazılmamış defteri, ve okundukça okunan kitabısın.

    Sen, ariflerin meclisinde, ana teması sen olan, en manidar hitabısın.

    Sen olmazsan, ben ve benim gibilerin, hayatlarının hiçbir anlamı olmaz,

    Bu fani dünyada, beni cehennem narlarından azad eden, sevaplarımsın.

     

    Ey Diyarbekir, Diyarbekir!

    Sen, şanı yüce Allah’ın rızasını kazanmışların, fikir ve gönül güzelliğisin,

    Sen, seni canı gönülden sevenlerin, rahmani birlikteliğisin,

    Karanlıkları aydınlığa çeviren, İnsanlara kılavuzluk edenlerin,

    Nesilden nesile, asırlarca anlatılan, dillerden düşmeyen, en veciz uslarısın.

     

    Ey Diyarbekir, Diyarbekir!

    Seni sana yazmak, asla ve asla kolay değil, çünkü sen, yazılmakla anlatılamazsın.

    Sana karşı, saygıda kusur edenleri, ahde vefasızları, kucaklamaz,bağrına basmazsın.

    Kim havanı teneffüs etmiş, suyunu içmişse, ister istemez meftun olur sana,

    Sen harikuladenin de fevkindesin. Yedi düvelin hiç birinde bulunamazsın.

     

    Ey Diyarbekir, Diyarbekir!

    Sende doğmak, sende yaşamak, sende ölmek, en büyük arzu ve hevesimsin..

    Bu emanet can, bu tende durdukça, rahatça derinden alıp verdiğim nefesimsin.

    Seni, gerektiği gibi, işin kolayına kaçmadan anlamak ise,

    Yaşadığım yılların özeti ve beni ayakta tutan en neşeli keyif ve zevkimsin

     

    Ey Diyarbekir, Diyarbekir!

    Sen anlatıldığında, bülbül misali şakıyan diller, sanki lal olur.

    Senin, kadri kıymetini bilmeyenler, er veya geç Allah’ından bulur.

    Bereketli topraklarının, nimetlerine şükretmeyenler de,

    Kuduz köpekler gibi, salyalar akar ağzından, sokaklarda ha bire ulur.

     

    Ey Diyarbekir Diyarbekir!

    Sana olan, sevgi ve muhabbetimi, her yerde aşk ve şevkle ederim ikrar.

    Bir daha dünyaya gelirsem, sende yaşamak isterim tekrar ve tekrar.

    Kim gerektiği gibi, kadri kıymetini bilmiyor, bilmek de istemiyorsa,

    İki yakası bir araya gelmesin, yaşadıkça bu fani dünyada olsun ona dar.

     

    Ey Diyarbekir Diyarbekir!

    Seni Fiskaya’dan temaşa etmek, yorgunluk bırakmaz bedenimde.

    Sana meftun olmak, sensiz asla ve asla yaşayamamak var genimde.

    Dervişlerin, veli zatların meclisinde, oturursam şayet,

    Hakkında söylenecek, çok manidar ve çok güzel sözlerim var benim de.

     

    Ey Diyarbekir Diyarbekir!

    Yeşilin her tonuna sahip, hevsel bahçelerinde geçti, çocukluk ve gençlik yıllarım.

    Senden ayrı yaşadığımda, yorulur bal yapmaz gönül kovanımdaki arılarım.

    Sende aşk ve şevkle şakır gül sevdalısı rengârenk bülbüller,

    Seni mutlu edebilmek için mahirce çok kolay taşınır omzumdaki sevda barlarım.

    27/Temmuz/2018

     

    Bu şiiri benim gibi Diyarbekir Sevdalısı olan ve 36 gün aynı odayı paylaştığım, 2016 yılında Ramazan umresini birlikte yaptığım, sevgili saygı değer çok kıymetli Hacı Mustafa Akboyun Kardeşime, armağan ediyor, en deruni sevgi ve muhabbetlerimi arz ediyor, seni muhabbetle, aşk ve şevkle kucaklıyor, gözlerinden öpüyor öpüyor öpüyorum. Seni ve sevdiklerini, şanı yüce Allah’a emanet ediyorum.

    Yazarın Diğer Köşe Yazıları
    22.10.2018 Aşkın Gömleğini Giyer Giymez
    21.10.2018 Aşklar Yaşadım
    19.10.2018 Yazıklar Olsun... III
    18.10.2018 Ey Güzel İnsan
    17.10.2018 Aşkın Yollarında
    16.10.2018 Aşkın Tarlasında
    15.10.2018 Arzuhalci
    14.10.2018 Aradım Seni
    10.10.2018 Konuş Ki
    08.10.2018 Ara Bul 3
    12345678910
    • Haber Ara

    • Gazete Manşetleri

  • Son Eklenen