• DÜŞÜRDÜĞÜN KİRPİĞİN

    DÜŞÜRDÜĞÜN KİRPİĞİN
    İbrahim Halil DEMİR

    DÜŞÜRDÜĞÜN KİRPİĞİN

     

    Ağlarken, düşürmüştün kirpiğini,

    Kaldırırken yerden gördüm kendimi.

    Nerde kaldı gençliğim bulabildin mi?

    Ha battı ha batacak, su almakta olan bu gemi.

     

    Tararken saçlarımı,anımsadım gamzeli gülüşünü.

    Unutmadım.Unutamadım haşin bakışlarını.

    Moralimi bozma! Çatma bana kara kaşlarini!

    Özledim.Sinirlendiğinde yumruğunu masaya vuruşunu.

     

    Hafızamın silinmeyen defteri oldun.

    Yanmayan sobamın sevda dumanı oldun.

    Sana ulaşmak için,koşa koşa yoruldu bu bedenim.

    Ağlayamayan gözlerimin yaşı kursağımda gülücük oldun.

     

    Helal ediyorum hakkımı ilk göz ağrıma,

    Merak etme! taş baglarim bagrima.

    Duyamasamda sesini, göremessemde seni,

    Hep gizlerim seni gençlik yıllarımdaki anılarıma.

    08/09/2004

    Yazarın Diğer Köşe Yazıları
    • Haber Ara

    • Gazete Manşetleri

  • Son Eklenen