• Ceylan Gibi Telaşlısın

    Ceylan Gibi Telaşlısın
    İbrahim Halil DEMİR

    Ceylan Gibi Telaşlısın

     

    Erken yağan kar,geç gelen yazım oldun.

    Tertemiz duygularımı ya sen anlamadın yada ben anlatamadım.

    Yufka yüreğimin derinliğindeki sevgiyi,ya ben gösteremedim

    Yada sen farkedemin,

    Sen benim gönül postacım oldun ama bir mektup bile getiremedin.

     

    Anasını kaybetmiş bir ceylan gibi telaşlısın,

    Gönlü buruk,başi dumanli ama gözleri yaşlisin,

    Güller hep güzel ama sen güllerden daha farklısın,

    Emekleyen bir çocuk gibi günahsız vede o kadarda tatlısın.

     

    Bir ses duysam,sen geldin diye neşe doluyorum,

    Sana tutkun,sana hasret,sana hayranlık duyuyorum,

    Bu sevincimi çok görme bana,hoş karşila beni,

    Sana teslim,sevgine tutsak,ve hep aşkini yaşiyorum.

     

    Gündüz güneşi,gece ise ayi ve yildizlari doguran Rabbimdir,

    Müslümanım diyen herkesin sevgilisi Resulullahtır.

    Er veya geç birkaç insanın omuzlarında mezara yolculuktur.

    Bu yolda gidenin sonu ebedi büyük bir mutluluktur.

     

    Ufukta yeni doğan güneşin kızıllığında seni aradım,

    Seni yağmurun yağmasından,rüzgarın esmesinden sordum.

    Daha sonra ortalığı saran,toprak kokusunda olur dediler,

    Çektim burnuma,solukladım seni ciğerime sonrada derinden bir ohh dedim.

    Yazarın Diğer Köşe Yazıları
    • Haber Ara

    • Gazete Manşetleri

  • Son Eklenen