• Anne Vallahi Yoruldum Böyle Yaşamaktan

    Anne Vallahi Yoruldum Böyle Yaşamaktan
    İbrahim Halil DEMİR

    Anne Vallahi Yoruldum Böyle Yaşamaktan

     

    Bu devir bana göre değil anne!

    Ne yaparsam yapayım olmuyor

    Şaşırmış kalmışım.

    Nereye gideceğimi,

    Kimlere danışacağımı bilemiyorum.

    Yazın sımsıcak günlerinde, oruç tutup amelelik ederken,

    Yorulmak nedir bilmiyordum.

    Şimdi saray gibi evlerde yaşadığım halde,

    Yediğim önümde, yemediğim arkamda olduğu halde,

    Mutluluğa hasretim.

    Dostum dediğim, dostluğunu yapmıyor!

    Akrabam dediğim, akrabalığını yapmıyor!

    Komşu komşuluktan çok uzak duruyor!

    Birbirimize bir merhaba demekten çok aciz olmuşuz.

    Anne,böyle yaşamaktan, yaşama şevkim her geçen gün azaldıkça azalıyor!

    Böyle yaşamak, seni de hayattan bıktırmaz mı?

    Böyle yaşamak, seni sana küstürmez mi?

    Böyle yaşamak, manevi yorgunluğunu her geçen gün artırmaz mı?

    Böyle yaşamak, seni yaşarken öldürmez mi?

    Böyle yaşamak, insanı halden hale sokmaz mı?

    Anne çok duygusal olduğumu en iyi bilenlerden birisi sensin.

    Bu özelliğimi bir kenara atamıyorum

    Keşke atabilseydim!

    İnsanlar buldukça niye şımarıyorlar!

    Niye vicdan ve merhametlerini kaybediyorlar!

    Evin hanımı hanımlığını, kız kızlığını, oğlan da oğlanlığını bilmiyor.

    Bir evde dört beş horoz olur mu hiç?

    Horozu çok olan evde sabah geç olmaz mı?

    Kimseye bir şey anlatamıyorum.

    Dertlerimle, gam ve kasvetimle kalmışım bir başıma

    Geceler uzadıkça uzuyor zaman duruyor sanki.

    Anne hayat bu kadar acımasız bu kadar gaddar değildi.

    Ne oldu bizlere? Bu kadar vurdum duymaz bu kadar neme lazımcı olduk?

    Bunun bir yolu yordamı yok mu?

    İnsanlar, mutluluğa niye hasretler?

    İnsanlar, niye birbirlerine sevgi ve muhabbet beslemiyorlar?

    İnsanlar, birbirlerinin neşe ve üzüntülerini niye paylaşmıyorlar?

    İnsanlar, niye kardeşçe kucaklaşmıyor niye hasbihal etmiyorlar?

    Bu kadar zalimlik niye?

    Neyi paylaşamıyorlar ne istiyorlar birbirlerinden?

    Bu sorulara cevap aramaktan çok yoruldum!

    Heves ve arzularım kursağımda kalıyor.

    İçime ata ata dert küpü oldum.

    Bende içten gülmek istiyorum.

    Bende şen şakrak olmak istiyorum.

    Bende mutlu olmak istiyorum.

    Bende menzil murat almak istiyorum.

    Ben niye bunlara hasretim anne?

    Anne vallahi yoruldum, yoruldum,yoruldum böyle yaşamaktan.

     

     

    Yazarın Diğer Köşe Yazıları
    • Haber Ara

    • Gazete Manşetleri

  • Son Eklenen